انواع اصلی اتصال دهنده های اتصال پتانسیل همسان

انواع اولیه اتصال دهنده های هم پتانسیل اتصال شامل واحدهای مکانیکی، جوشی، قابل آزمایش، مقاوم در برابر خوردگی-و واحدهای مدولار است. کانکتورهای مکانیکی معمولاً دارای طرح‌های -به شکل U، T{3}}یا متقاطع{4}}می‌باشند و از پیچ‌ها یا مکانیزم‌های گیره‌ای برای محکم کردن کابل‌ها به اجزای فلزی استفاده می‌کنند. نصب آنها آسان است و برای بیشتر کاربردهای اتصال به زمین در داخل و خارج از منزل مناسب هستند-مثالهای متداول عبارتند از گیره های زمین مسی چند منظوره و اتصالات چین دار فولادی ضد زنگ، که معمولاً برای فولاد گرد (Φ6mm–Φ20mm) یا فولاد مسطح (40×4mm) اندازه می شوند. اتصالات جوش داده شده پیوندهای دائمی را از طریق جوشکاری همجوشی یا گرمازا ایجاد می کنند و مقاومت تماسی کم و استحکام مکانیکی بالایی را ارائه می دهند. آنها برای سیستم‌های دائمی حفاظت در برابر صاعقه{11}}مثل جوشکاری میلگردهای زیرزمینی به فولاد مسطح یا شبکه‌های زمینی فونداسیون ایده‌آل هستند-و نیاز به گالوانیزه گرم-یا ضد خوردگی{14}} دارند. کانکتورهای قابل آزمایش دارای یک پورت اختصاصی برای اتصال ابزارهای تست، تسهیل تعمیر و نگهداری و بررسی مقاومت اتصال به زمین هستند. آنها در تاسیسات حیاتی مانند بیمارستان ها، آزمایشگاه ها، کابینت های تجهیزات برق بادی و مراکز داده استفاده می شوند. اتصالات مقاوم در برابر خوردگی{17}از فولاد ضد زنگ 316 لیتری یا مواد گالوانیزه داغ{19}} ساخته شده‌اند و دارای آستین‌های محافظ عایق هستند. آنها برای محیط‌هایی با رطوبت بالا، شوری بالا (نمک پاشی) یا خورندگی بالا، مانند مزارع بادی ساحلی و ایستگاه‌های پمپاژ آب طراحی شده‌اند. واحدهای پیوند همسان پتانسیل مدولار دارای یک پایه نصب ریل{21}DIN هستند که سیم‌کشی متمرکز را برای مدارهای چندگانه ممکن می‌سازد.